POPRZEDNIO
Wojny pustoszyły Ziemię od samego początku.
Tak wiele bezcelowej śmierci.
Rycerze, wikingowie, żeglarze, żołnierze.
Dla zachowania równowagi bogowie wybrali wojowników,
by ci strzegli ludzkość przed najpotężniejszymi wrogami.
Wykuli amulety z niebiańskich stopów
i uzbroili tych wojowników.
Amulet Krzyża, który może odbierać lub ratować życie.
Amulet Kronosa,
boga czasu.
We właściwych rękach może być najcenniejszym z amuletów.
Ale w niewłaściwych może być najbardziej zdradzieckim.
Czerwony Amulet.
Amulet śmierci.
Najpotężniejszy i najbardziej złowieszczy.
Wszyscy pozostali lękają się wojownika z Czerwonym Amuletem,
gdyż śmierć za nim podąża.
GALAKTYKA KOMIKSÓW
DZIEŃ DARMOWEGO KOMIKSU 14 KWIETNIA
Otwarte.
KAWA I KOMIKSY
Wezwij strażników.
Callan, superbohater.
Bohater ulicy uzbrojony
w potężny, pradawny Krzyż,
oraz jego niezwykły zespół specjalistów.
ZABÓJCZY I NIEŚMIERTELNY
Gunnar.
Uwięziony, wiecznie snuje plany zagłady ludzkości
oraz zemsty na potężnych wrogach.
Lucia oraz RPG.
Zabójcy.
Piękni, lecz zabójczy.
Dysfunkcyjna rodzina: War, Riot i Chaos.
Zabijają razem i trzymają się razem.
RODZINA
Oddział sił specjalnych: Blackfire, Ranger i Nuke.
Zabójcza precyzja z domieszką komedii.
Emerytowani najemnicy:
Powerhouse, Claymore, Recon i Mack.
Nigdy nie było drugiej takiej ekipy.
Nasi detektywi, Nitti i Williams.
Podążają tropem złoczyńców.
Pomagają drużynie Krzyża.
Bezwzględni złoczyńcy, Drago...
oraz Muerte.
BEZWZGLĘDNY ZŁOCZYŃCA
Dobra, do dzieła.
Ostatni komiks skończył się katastrofą.
Straciliśmy Riley.
Callan źle to zniósł.
Callan to żołnierz.
Doskonale rozumie ten sposób życia. A Riley zginęła w walce.
Godzą się ze stratą i idą dalej. Na tym to polega.
Skopmy jakieś tyłki i ocalmy, kogo się da.
BUNT ZŁOCZYŃCÓW
Dobrze widzę?
Drużyna Krzyża nie żyje?
Szesnaście nagrobków, czyli...
Obie drużyny zginęły.
Chyba że to zmienimy.
Według legendy trzeci numer komiksu jest najbardziej niebezpieczny
i ma najtrudniejszych przeciwników.
Słuchajcie uważnie.
Nasze dzisiejsze działania wpłyną na ostateczny wynik
i życie lub śmierć drużyny Krzyża.
Poprzednio Muerte otworzył walizkę,
która rzuciła czerwoną poświatę na jego twarz.
Był podekscytowany.
Powiedział: „Panie, mamy przewagę”.
Dokładnie. Wiemy, że Muerte posiada coś potężnego.
Minęło trochę czasu.
Zobaczmy, co dalej.
„Drużyna Krzyża usiłuje powstrzymać sprzedaż broni na pustyni.
Nie spodziewali się jednak połowy armii Muerte.
Blackfire i War są pod ostrzałem”.
- Cholera, są wszędzie. - Owszem.
Jabłka? Serio?
Powiedziałem Nuke'owi, że uwielbiam jedzenie.
Przygotował mi coś.
- Ale co? - To.
Ile zarabiają kierowcy?
Chcesz jeździć 130 na godzinę, ciągnąc 30 ton?
Coś ci nie pasuje?
Dłużej pożyjesz, unikając kul.
Każdy bohater komiksów ma dodatki.
Dodatki? Niby jakie?
Deadpool na pewno dostaje sernik i kawior.
Sernik i kawior?
- Tak. - Paskudztwo.
Ściąga maskę i zajada kanapki między ujęciami.
Poczta lotnicza! Zawsze na czas!
Stary!
Matka cię upuściła? Wiele razy?
Byłem jej ulubieńcem. Nauczyła mnie rzucać.
Zawsze do mnie strzelają.
Bo się nie zamykasz. Wiedzą, gdzie cię szukać.
- Dlaczego nosisz szorty? - Przyszedłem z siłowni.
Nie ćwiczysz. Spójrz na swoje kostki.
Poczta lotnicza! Zawsze na czas!
Dalej!
Rzucaj!
Uwaga!
Przeładować! Ktoś strzela!
Pierwszy dla kasy.
- Drugi... - Na szóstej.
na pokaz.
Trzeci dla mamy.
Bo mama to dziwka.
Ranger, osłaniaj nas!
Ostrożnie!
Lucia, skup się!
Magazynek!
Chaos, rusz się tu!
Biorę tego po prawej!
Chaos!
Mów! Żyjesz?
Tylko odpoczywam.
- Choć nie jest to plaża. - Koniec wakacji.
- Rusz się i strzelaj. - Idę!
Magazynek!
Cholera.
Czasami trzeba załatwić coś po staremu.
Szczególnie sprawy osobiste.
Chciałeś zabić mi siostrę.
Jak szczury laboratoryjne.
Po prostu tam wleźli.
Nie szanują wroga.
Sprawdźmy, co porabiają panie.
Wyślij nas, chcemy zagrać.
Właśnie, wystaw nas, trenerze.
Chwytaj dzień, szefie.
Jeszcze nie.
To dopiero początek planu.
Załadujmy tę broń.
Panowie.
Złapałam gumę. Pomożecie mi?
To tylko guma.
Musimy załadować te rzeczy.
Inaczej Muerte nas zabije.
Proszę.
Zastanawiacie się, po co nam tyle broni?
Szykujemy niezłe przyjęcie.
Chłopaki.
Cóż, może...
Lepiej... Nie.
Nie, Muerte nas zabije.
Szefie, już prawie pora. Myślisz, że zdąży?
Zjawi się.
Czekał długi czas i przebył długą drogę.
Sami złoczyńcy.
W samą porę.
- Wiedziałem, że się zjawisz. - Muerte.
Ironia, że gość z imieniem oznaczającym śmierć
znalazł to, czego potrzebuję.
Dobrze cię widzieć.
Kopę lat.
Tak.
Nie dajesz im się nudzić.
Zgodnie z obietnicą.
Zajmę ich, dopóki nie zgarniesz nagrody...
Skoro mowa o nagrodzie...
Pokaż ją.
Mam twoją.
Za długo byliśmy rozdzieleni.
Trzeci i ostatni amulet.
Amulet śmierci...
i nieśmiertelności.
Sporo kosztował.
Słyszałem, że straciłeś ludzi.
Szkoda, że działa tylko na ciebie. Inaczej sam bym spróbował.
Pewnie i tak próbowałeś.
Na bank.
Stracisz dziś więcej żołnierzy.
Straty uboczne.
Są tego warte.
Moi ludzie ich zajmą,
byś zdobył to, o co prosiłem.
Zdobędę to.
Zdobyłem dla ciebie amulet.
Pora się odwdzięczyć.
Dostaniesz to, czego pragniesz.
Obiecuję.
Mocno tego strzegą.
Ale dopilnuję, byś zastał tam wyłącznie trupy.
Nie zostawiasz świadków.
Dostaniesz to.
Miło cię było widzieć.
Kończmy i wracajmy do domu. Łóżko na nas czeka.
Kim jesteście?
Służące Charliego?
Urocze. Mama wie, że pyskujesz?
Do dziewczyn, które skopią ci dupę?
Że niby wy skopiecie mi dupę?
Nie one, tylko ja.
Daj buziaka.
Serio? Jeden cios?
Dajcie mi kogoś większego.
- Zatańczymy, panienko? - Dawaj.
Zatańcz z tym, gnoju.
O tak.
Rozpierdolę cię, skurwielu.
- Jesteś cały? - Tak.
Po lewej!
Magazynek!
Wystaw łeb, indyczku.
Właśnie tak.
W porządku?
Czysto.
Pozbyliśmy się karaluchów. Dołączmy do reszty.
Chyba słyszałam tam Blackfire'a.
- Gdzie? - Tam.
Idziemy w tę stronę.
Słyszę go. „Blackfire zrobił to i tamto”.
On potrafi się tylko zabawiać swoimi piłeczkami
i doprowadzać ludzi do szału.
Opowiadałem ci o jego dmuchanej lalce?
Chętnie posłucham.
Kiedyś przez ciebie zginę. Zastrzelą mnie w lesie!
Nie celuj we mnie.
Jeśli oni cię nie zastrzelą, to ja to zrobię. Zostaw mnie!
Jesteśmy gorsi niż małżeństwo.
Fajny fort?
To twoja robota?
Gówniana.
- Został mi tylko jeden granat. - Rzucaj. Osłonię cię.
- Uwaga. - Pa, Felicia!
I tak się likwiduje szkodniki!
Dobry strzał.
Zamknięte.
Coś takiego.
I taką moc to ja rozumiem.
To jeszcze nic.
- Kiepsko. - Wiemy, z czym się mierzymy.
Czerwony Amulet śmierci.
Krzyż Callana da sobie z nim radę.
Nie tak szybko.
Według legendy Czerwony Amulet może zabić każdego w każdej chwili.
To najpotężniejszy amulet.
To jak go powstrzymają?
I jak im pomożemy?
Sami nie damy rady.
„Drago i jego ludzie zmierzają w stronę metalowych drzwi”.
Prawie metr grubości. Dasz radę, szefie?
Elegancko.
Ranger, możesz zgarnąć Blackfire'a?
Siedzi w krzakach. Zjadł jedno ze swoich jabłek.
- Spoko. Widzimy się w kwaterze. - Przyjąłem.
Tak?
Mieli skrzynie pełne uzi, pistoletów, granatów.
Więcej niż zwykle.
Nieźle im dokopałyśmy.
My również.
Wracamy do bazy.
Udajemy się do kwatery. Do zobaczenia.
Przyjęłam.
Mój oddział pokonał ludzi Muerte.
Co mieli?
Skradzioną broń, ale też ciężką artylerię.
Damy sobie radę.
Żaden problem.
Wracajmy.
Cieszcie się chwilowym zwycięstwem.
Koniec jest bliski.
- Myślą, że wygrywają? - Tak.
Masz coś dla mnie?
Tak. Właśnie wracamy.
Doskonale.
Do zobaczenia.
Nadszedł nasz czas.
Wkrótce to miasto pokłoni się przed nami.
- Przyjemne uczucie. - Nie mogę się doczekać.
Powiadomię komisarza,
że musi zapłacić.
Zapłacić krwią!
Zabij wszystkich.
Do dzieła.
Seksownie.
Ostro i niebezpiecznie.
Podoba mi się.
Ja dam sobie z nimi radę.
Moje aniołki.
I moi żołnierze!
Wkrótce będą się nam kłaniać.
Świetny dzień!
Uporządkujcie sprzęt.
Wyczyśćcie i załadujcie broń.
Ranger.
- Magazynki. - Ogarnij sprzęt.
Nie tutaj. To mój sprzęt.
Sporo ich było.
Dwadzieścia? Trzydzieści? Dopadliśmy ich.
Tak. Blackfire.
- Pilnuj swoich piłek. - Nie rzucaj nimi.
Nie rzucaj.
Co jest?
Jestem zmęczony.
Mów, przecież cię znam.
Co tam się dzieje?
Nie wiem. Coś tu nie gra.
A wiesz, co ja myślę?
Myślę, że powinieneś wyjechać na urlop.
Zabrać tę Sloane i gdzieś się zaszyć.
W Malibu czy Ojai.
- Dobra myśl. - Aha.
Prześpijmy się. To był długi tydzień.
Tak.
Trzeba odpocząć. Taka buźka tego wymaga.
Mamy wolny wieczór.
Albo wolny tydzień na... Fidżi?
Musi wystarczyć mi coś innego.
- Jason. - Widzimy się tu o siódmej rano?
- Przyjąłem. - Jasne.
Idę na dół.
Posiedzisz ze starym Lecterem?
- Tak. - Uważaj na palce.
Blackfire, umyj swoje piłeczki.
Chcesz mi pomóc?
Co słychać, przystojniaku?
Oglądałeś wiadomości?
Sporo się dzieje w całym kraju.
Ale tylu superbohaterów da sobie radę z nami, złoczyńcami.
Nie jesteś złoczyńcą.
Może dupkiem, ale nie złoczyńcą.
Jak by nie było, i tak dostaniecie po dupie.
Muerte nie daje nam odetchnąć.
Ma wielkie plany i sporo kasy.
Słyszałeś coś?
Jak miałem coś usłyszeć? Siedzę tu od miesięcy.
Może mnie wypuścisz?
Gdybyś tylko przestał próbować zabić wszystkich ludzi, mógłbyś wyjść.
- Nie da rady. - W tym problem.
Chcę tylko umrzeć i wrócić do rodziny.
To akurat rozumiem.
Daj znać, jeśli coś usłyszysz.
Zabawny jesteś. Powinieneś być komikiem.
Może nawet załatwisz mi bilety?
Dupek.
GUNNAR WRÓCIŁ
Teraz wiemy, że Callan sprowadził Gunnara z Antarktydy
i trzyma go przy sobie.
Tak.
Trzymaj przyjaciół blisko,
a niszczycieli światów bliżej.
Zauważyliście, że Muerte świętuje, jakby już wygrał?
To przez to, co Drago zabrał ze skarbca.
Co to było?
Cokolwiek to było, wszystko zmieni.
Musimy odkryć, jaką odgrywamy w tym rolę.
Według tych zwojów bez naszej pomocy drużyna zginie.
Tak!
Tak.
Obróć się.
Obróć. Właśnie tak.
Na talerz.
W porządku.
Proteiny dla Blackfire'a, by mógł strzec Los Angeles.
Jak Shaft.
Oryginalny Shaft.
Nie Sam Jackson.
On był zbyt głośny.
Tak, mamo.
Musiałam go zastrzelić.
Bo to moja praca. Był złoczyńcą.
Bardzo zły. Tak, mamo.
Nie tak jak twój prawnik, ale bardzo zły.
Zabiłabym go jeszcze raz. Tak.
Jesteś moją najlepszą przyjaciółką.
Ty też, Cleo.
Słodka kicia.
Kto mi ognistą muzę da, bym wzleciał do empirejskiej wyżyny twórczości!
Aktorów książąt, królestwo na teatr,
królów na widzów bohaterskiej sceny!
Król Henryk wtedy w swej własnej postaci,
jak Mars by stanął, przy jego stopach
trzy psy na sforze: głód, miecz i pożoga
czołgiem na jego czekały rozkazy.
Te ogórki pasowałyby do sałatki.
Snitch, jest piątek. Pierwszy wolny dzień.
Dlatego przybywam do ciebie.
- Co masz? - Coś w sam raz dla ciebie.
Co to jest?
To nieistotne.
Ale wiesz, co robić, gdy przyjdzie pora.
Powinienem cię zastrzelić za ten tekst.
Kto ci to dał?
Powiedzmy, że to od fana.
Snitch.
Skąd to pochodzi?
Nie stąd.
Brakuje mi ciebie.
To były zwariowane tygodnie.
Wiem. Nocki z chłopakami.
Czuję, że dzieje się coś poważnego.
Ludzie Muerte nie próżnowali.
- Czemu złoczyńcy nie odpoczywają? - Prawda?
To dopiero niecodzienny widok.
To zapowiedź bardzo złego dnia.
Wygląda jak lawa.
Co mogło to stopić?
Gorzej. Kto?
To jakaś zaawansowana broń albo...
Sam diabeł.
Nie można go wykluczyć.
Długo jesteśmy razem.
Trzy lata szybko zleciały.
Tak naprawdę to trzy lata, 23 dni i dziewięć godzin.
- Obłęd. - Dziewczyny tego pilnują.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Chcę założyć rodzinę.
- Byłoby wesoło. - Tak.
Mali superbohaterowie biegający po domu.
Byłoby super.
Ale zanim założymy im peleryny, może namówimy ich,
by zostali lekarzami albo prawnikami?
- Nie? - Pewnie nie.
Co zabrali?
A czego nie zabrali?
Zabrali wszystko.
Tak?
Callan, mam dla ciebie wieści.
Jakie?
Ktoś okradł tajny rządowy budynek przy Sunset i Vine.
Co zabrali? Kasę?
Ani centa. Coś cenniejszego i groźniejszego od kasy.
Co?
Jesteś na to gotów?
Pluton.
Na pewno?
Na sto procent. Ściągnąłem gości z miernikami.
To pewnie sprawka Muerte.
To ma sens.
Dlatego nas wczoraj zajął. Nie chciał z tym wpaść.
Tylko Muerte połasiłby się na taki łup.
Mam drugi telefon.
Dzięki za cynk.
Do usłyszenia.
Jasne.
- Tak? - Monitorowałem sytuację
i coś się dzieje w magazynie przy Alameda i Trzeciej.
Jest o tym głośno. Nie kryją się.
Nie dziwię się.
No dobra.
- Zbierz ekipę, spotkamy się tam. - Przyjąłem.
- Wszystko gra? - Tak.
Typowy poranek.
Tak?
Jakiś napad w magazynie przy Alameda i Trzeciej.
Dziwne, od miesięcy było tam cicho. Sprawdzę to z dziewczynami.
Nie. Nabrałem ochoty na burrito.
Od Juana.
W tamtym rejonie nasiliły się kradzieże samochodów. Sprawdzisz to?
- Samochodów? - Tak.
- Jasne, sprawdzę to. - Super.
Jeśli najdzie cię ochota na seks, od razu dzwoń.
Okej. To będzie randka?
Tak.
Super.
Wszystko na miejscu.
Drużyna Krzyża w końcu ma równego przeciwnika.
Chciałbym zobaczyć minę Callana,
gdy zorientuje się, co go czeka.
Urządźmy imprezę.
Zamówię catering.
Ostrożnie, Blackfire się tym zajmie.
Zwyczajnie tam pójdę i zrobię tak.
Raz, dwa, trzy.
Spoko, mam przyjaciół. Możemy zrobić to jak rodzina.
Nikt już nie zamyka bramy?
Dokąd to, kurwa?
To nasze miasto, szmaciarzu.
Dobrze wyglądasz.
Proszę, proszę. Callan i jego wesoła kompania.
Witajcie, przyjaciele.
Nie znamy cię. I nie zostaniemy przyjaciółmi.
Dlaczego?
Masz za ciasne portki.
Nie bądź takim fiutem.
Jesteś moją ulubioną postacią.
Możesz do mnie dołączyć.
Ze swoimi piłeczkami.
Zapomniałeś wsparcia?
A ty, że jesteś kobietą?
Zamknij się.
- Każ tej dziwce... - Przestań.
- Słodki. - Przestań.
Właśnie tego chciałem.
- Twarzą w twarz. - Tak?
Spodziewałeś się nas?
Wręcz przeciwnie.
Liczyłem na to.
Tak.
Dobrze wiesz, co to jest.
I wiesz, co to zrobi z twoją drużyną.
I z tobą.
Twój amulet nie ma szans w starciu z moim.
Za to mój jest niepokonany.
Chcesz się przekonać?
Ognia!
Zastrzelcie skurwiela!
Ognia!
Zastrzelcie...
Co jest?
Strażnicy, odpalcie klejnoty!
Dalej!
To nie działa!
Strzelajcie!
Nie! On umiera!
Strzelajcie, i tak go zabiję.
Giń.
Jego amulet jest zbyt silny.
Najsilniejszy.
Callan tu umrze.
Giń.
Giń!
Zabierzcie go!
Szybko!
Ruchy!
Ledwo uszli z życiem.
Następnym razem może się nie udać.
Zaatakowali go wszystkim, co mieli.
Jest potężniejszy, niż myśleliśmy.
A Muerte ma bombę atomową.
My nie przegrywamy.
Nie możemy.
- Co się stało? - Gość z Czerwonym Amuletem.
Callan zebrał całą energię i pięknie mu dowalił,
- ale nie mógł go zabić. - Dałem z siebie wszystko.
Zużyłem wszystko, żeby się uwolnić.
Musimy zniszczyć Czerwony Amulet.
Mój amulet, amulet Sloane, Czerwony Amulet...
To moc, której nie rozumiemy.
Tak czy siak, chodzi o moc.
Potrzebujemy lepszego źródła mocy.
Skąd je wziąć?
Muszę połączyć ze sobą różne źródła mocy.
Znam jedno.
- Gdzie ono jest? - U mojego taty.
Zdobądź je.
Resztę z was wyślę po części
i zbuduję najpotężniejszą broń w historii.
Jak topór Thora.
- To tylko zabawka dla dzieci. - To moja ulubiona postać.
Dodamy nasze źródła energii do najpotężniejszego we wszechświecie.
Prościzna. Od czego mam zacząć?
Skoczyć do sklepu z narzędziami?
Ciotka Rita ma w garażu sporo gratów.
Nie całkiem.
Więc jak to zbudujemy?
W kosmosie są słońca 200 razy większe od naszego.
Gdy wybuchają, uwalniają więcej energii,
niż nasze słońce wydzieli przez 20 miliardów lat.
Uwalnianie energii.
Jak Riot po meksykańskim żarciu.
Te eksplozje wytwarzają promienie gamma.
Jak bilion bomb atomowych.
Pomnożone przez bilion i podwojone.
Wszyscy umrzemy. Zamówię pizzę i posiedzę z żółwiami ninja.
Jak zbierzemy te promienie gamma?
Weźmiecie amulet Callana w najwyższe miejsce,
podłączycie moje urządzenie i cofniecie się.
Potem przyniesiemy tu i zbudujemy broń?
Dokładnie.
Połączę promienie gamma
z mocą w amulecie Callana i stworzę wiązkę molna.
To wojskowy mit.
Żaden mit.
Do tej pory była zbędna.
Dobrze rozumiem?
Pójdziemy na przypadkowe wzgórze,
zbierzemy promienie gamma z kosmosu,
po czym umieścimy całą tę energię w amulecie Callana
twoim gadżetem
i wystrzelimy wiązkę molva?
- Molna. - Mova?
Molna.
- Strzelimy tym w amulet Draga? - Dokładnie.
- Dasz mi Krzyż? - Brawo.
Masz już ten swój gadżet?
Na razie to dopiero wczesny projekt.
Dlaczego zawsze masz...?
Pracowałem nad tym od studiów.
Każdy chce stworzyć wiązkę molna, ale nie ma w czym jej zamknąć.
A ty masz?
Krzyż Callana.
Umieszczam go tu. Włącz.
- I już? - Tak.
Lubisz dawać mi różne rzeczy. Nie tknę tego.
Dopiero dotknąłem i już źle się czuję.
On nie powinien tego nosić.
Czy aby na pewno powinieneś rozstawać się z Krzyżem?
Nic mi nie będzie. Mam krzyż taty.
Wy sobie planujecie, a ja skoczę
po burgera i czekoladowego shake'a.
Szykujmy się na śmierć.
Nie chciałem...
mówić o tym w obecności Blackfire'a.
Rano dzwonił detektyw.
Coś zostało skradzione z rządowej kryjówki.
Co zabrali?
Pluton.
To musi być sprawka Muerte.
Ma pluton, czyli buduje bombę.
- Namierzysz go? - Jeśli ma pluton, owszem.
Powiadomisz Sloane?
Nie. Zaraz będzie chciała dołączyć.
Teraz przynajmniej jest bezpieczna. Ściga złodziei samochodów.
Nuke, pytanko.
Czy mój Krzyż może pochłonąć wybuch atomowy?
Nie.
Conrad do rana przygotuje urządzenie do detonacji.
Prawda?
Oczywiście. Będzie gotowe.
Centrum Los Angeles. Zapłacą... albo zginą.
Lepiej, żeby zapłacili. Inaczej...
Inaczej zrównamy centrum z ziemią.
Jak bardzo?
Powiedzmy, że pozostaną jedynie...
styropianowe kubeczki.
I może kilka karaluchów.
Tyle.
Zadzwonię do komisarza
i każę mu przelać dwa miliardy na nasze konto.
Powiedz mu, szefie.
Albo Dolina San Fernando będzie leżeć nad oceanem.
Będzie można postawić trampolinę na znaku Hollywood.
Nurkowanie w Zatoce Santa Monica.
Ekstra.
To ekscytujące.
Callan i jego ekipa nigdy nie zapomną tego dnia.
To dopiero ekscytujące.
Drago zabije Callana...
a my dostaniemy okup za miasto.
Wszystkich zabije.
Komisarz nie da mu dwóch miliardów.
Drago zabije Callana i drużynę Krzyża.
- Nienawidzę go. - I słusznie.
To właśnie robi świetny złoczyńca. Budzi nienawiść.
Myślcie pozytywnie.
Nuke buduje coś, co może pokonać Draga.
Racja. Powinniśmy spróbować im pomóc.
Fajne.
Panie i panowie, jesteśmy na szczycie świata.
Zbieramy promienie gamma z kosmosu, by umieścić je w Krzyżu Callana.
A Nuke stworzy ustrojstwo, które zniszczy amulet Draga.
Wtedy przejmiemy świat!
Uratujemy świat!
Świat...
Do kogo gadasz?
To piękna sceneria. Pomyślałem...
Nikogo tam nie ma.
Czułem, że muszę coś powiedzieć.
- Masz śrubokręt? - Jaki śrubokręt?
Dałem ci go w aucie.
- Nic o tym nie mówiłeś. - Zapomniałeś?
A prosiłeś o śrubokręt?
Ten z samochodu.
Śledziłem social media. Chyba nie usłyszałem.
Poradzę sobie.
- Co to było? - Złoczyńca.
- Złoczyńca? - Mów, jak się pojawi.
Co? Widzę złoczyńcę!
Cholera. Nawet nie spojrzałeś.
- A po co? - Taki jesteś spokojny?
Złówmy jakieś promienie.
No dobra, pięć, cztery, trzy...
- Pierdnąłeś? - Co? Jak szło dalej?
- Trzy, dwa, jeden? - Nie wiesz?
Spróbuję trzy, dwa, jeden.
Trzy... Moment. Zapomnieliśmy o najważniejszym.
Gotowe.
Trzy, dwa, jeden.
No dobra, chyba zrobiliśmy coś prawidłowo.
- Odsunę to od siebie... - Co teraz?
W porządku.
Muszę spadać.
Nie umrę tu z tobą.
Wolę umrzeć z jakąś kobietą.
Muszę lecieć, spadam stąd.
Nie pisałem się na to.
Nie.
Spadam. Ty tu zostań.
Daj znać, jak zbiegniesz na dół.
Nuke, przebiłeś samego siebie.
Snitch miał rację. Są.
Zajumani i wściekli.
Gnojki.
To Riker.
Ma kłopoty. Jedziemy.
Ciężki tydzień.
Jak się czujesz bez amuletu?
Szczerze?
Samotny.
Dzięki niemu czuję więź z tatą.
Rozumiem to.
Mój zegarek.
Brat dał mi go przed śmiercią.
Był świetnym gliną. Kiedyś odkryję, który z ludzi Muerte go zabił.
My odkryjemy.
Jako drużyna.
Jasne?
Masz rację.
Komisarzu, bomba zabije wszystko w promieniu 30 kilometrów.
Masz trzy godziny na przelanie dwóch miliardów,
inaczej Los Angeles zniknie.
Razem ze wszystkimi mieszkańcami.
Starzejesz się.
Trzeba było zażądać czterech miliardów.
Zadzwoń jeszcze raz.
Kończy nam się czas.
Muszę powiedzieć wam prawdę. Niektórzy zginą.
Wszystkich nie ocalimy.
Kto zginie?
Nie wiemy.
Gdzie moja siostra?
Serio?
Płatki?
Jest południe.
Płatki można jeść o każdej porze. Szczególnie w nocy do wiadomości.
Świetna rozrywka.
To czyni cię zbożowym zabójcą?
Do rzeczy, panowie. Gdzie ona jest?
Przyszłyście zrobić pranie
czy w szóstkę zrobicie mi kanapkę?
Niechętnie psuję twoją fantazję,
ale jeśli nie oddacie mi siostry, oberwiecie.
- Czekam. - A przy okazji
położymy kres waszemu panowaniu w Los Angeles.
Odbieracie kasę pracującym ludziom. Co z wami nie tak, gnojki?
Gnojki?
Jesteśmy gnojkami?
Zawsze nimi byliście. Teraz mówię to na głos.
Załatwimy to po dobroci?
Wypuścicie jej siostrę? Czy mamy was załatwić?
Możesz mnie załatwić.
Chętnie.
Pora ich zamknąć.
Przyjemny oddech.
Potrzebna ci guma czy papier toaletowy?
Jestem cierpliwy.
Czasami bywam zbyt miękki.
Słyszałam.
Krążą słuchy, że wymiękasz.
Nie nadążasz, co?
Wiesz, że są na to leki?
Jeśli ty i twoje tancerki się stąd nie wyniesiecie,
załatwię was.
Spokój, księżniczko.
Albo dostaniesz.
Każ im rzucić broń.
Blefuje.
Doprawdy? Blefuję?
Nie blefuje.
Odłóż broń, Cecile.
Nie mogę.
- Masz na imię Cecile? - Czekaj.
Zgrywasz na mieście twardziela, a masz na imię Cecile?
Zabawne, co?
Zakończę twe cierpienie.
Riker!
- Trzymaj przynętę. - Chodź.
Witajcie.
- Ene, due, rike, fake. - Ktoś ty?
Złap tygrysa...
Puść ją!
To swędziało.
Liczyłaś na coś innego?
Nie! Przestań!
Przestań!
Rozwal je wszystkie.
Waleczne nawet w obliczu pewnej śmierci.
Ekstra.
Macie jaja.
Puść mnie, a pokażę ci jaja.
Pozwólcie, że się przedstawię.
Jestem Drago,
przybyłem oczyścić świat.
Drago?
Nie zginąłeś w Rockym IV?
Co ty robisz?
To były dobre dziewczyny.
Moje dziewczyny.
A teraz są martwe, podobnie jak ty.
Nie!
Proszę!
Zdziwiona?
Niepotrzebnie.
Ładny.
Pasuje do ciebie.
Co?
Jak to zrobiłeś?
Ja mam amulet śmierci.
Nawet twój nie oprze się jego mocy.
Nie musiałeś ich zabijać.
Musiałem wyrazić się jasno.
- Co robisz? - Dzwonię do twojego faceta.
Cześć.
Czołem, Callan.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Gdzie Sloane?
Jest tutaj.
- Puść mnie. - Cała i zdrowa.
Chwilowo.
Jeśli spadnie jej włos z głowy, zabiję cię.
Nic nie zrobisz.
Bo ty jesteś tam, a my tutaj.
Widzisz?
Urok wideorozmów.
Złoczyńcy mogą torturować bohaterów na odległość.
- Zapłacą własną krwią. - Serio?
Zabiłem całą drużynę i nic mnie to nie kosztowało.
Ani grosza.
- Przestań! - Za to też nie zapłacę.
Nie potrzebuję karty kredytowej.
Nie zapłacę za to, Callan!
- Ty zapłacisz. - Znajdziemy cię.
Znajdziemy i zabijemy.
Na pewno nas znajdziesz.
Bo nie ukrywamy się.
Callan.
Jeszcze jedna drobnostka, zanim się rozłączę.
Nie! Proszę, nie!
- Sloane! - Puść ją.
Callan.
Kocham cię.
Sloane. Też cię kocham.
Słyszysz?
Wyjdziesz za mnie?
Tak.
Wyjdę za ciebie.
- Dość tych pierdół. - Kocham cię.
Wiem, że mnie nienawidzisz, ale to dopiero początek.
A jeśli myślisz, że cofniesz czas jej amuletem,
to nie będzie możliwe, bo go zniszczyłem.
Tym razem nie ma powrotu.
Zabiłem cały jej oddział.
Wszystkie nie żyją.
Nie żyją.
Zabiję cię.
Prawie zapomniałem,
nie zabiłem jej siostry.
- Co masz na myśli? - Tak.
Wciąż żyje.
Jeśli nie zjawicie się tu...
za trzy godziny,
ją też zabiję.
Miłego dnia, gnojki.
Do zobaczenia.
Drago je zabił.
Nie wierzę.
Uwierz.
Drago to siła, z jaką się dotąd nie mierzyliśmy.
Callan tak bardzo próbuje wziąć się w garść.
Mamy trzy godziny, by ocalić Riker, powstrzymać wybuch bomby
i pokonać Draga.
Callan w końcu bierze się w garść i robi się poważnie.
RPG, Lucy, przygotujcie broń.
Riot, Ranger, Chaos, zdobądźcie bezpieczniki.
Ja zdobędę krzyż taty.
Kto by pomyślał, że bezpieczniki znajdziemy w automatach z 1993?
Uwielbiałem Mortal Kombat. Zawsze grałem tą Azjatką.
Szukasz czegoś konkretnego?
W rzeczy samej.
Ponoć masz imprezę w gębie. Mogę wbić?
Serio? Ja znalazłem to, czego szukam.
Czyli dupków.
Ładny trójpak.
Razem z kumplem damy wam nauczkę.
Razem z kumplem zginiecie.
Ale szybko.
I daliście radę sami.
Oby się udało, tato.
I jak? Zadziała?
Może się udać.
- Nie jesteś przekonany. - Jestem. Zadziała.
Zabili ją? Bez powodu?
Na naszych oczach.
Patrzyliśmy, jak umiera.
Nie wiem, co powiedzieć.
Musieliśmy się przebijać.
Znali wszystkie miejsca.
Muerte wszędzie ma ludzi.
Gliniarze, drony, Uber.
- Opłaca każdego. - Gra na własnym boisku.
To on jest zwierzęciem, a my musimy się ukrywać.
- Gdy wyjdziemy z ukrycia... - Poczują to i nie zapomną.
Dokładnie.
Co tam masz, Cal?
Należał do mojego taty. Wyrównamy nieco szanse.
Każda pomoc się przyda.
Niesamowity.
- Wygląda jak klamerka. - To nie klamerka.
Jego mocy mogę użyć tylko raz.
- Raz? - Musi wystarczyć.
To stabilizator. Powinien pomóc przy powstrzymaniu wroga.
Nieźle.
- Tak miało być? - Nie wiem.
Nie używałem go.
Zadziała?
Amulety połączone ze sobą pobierają energię
od ludzi, którzy je nosili. Zadziała.
Skoro mamy już amulet twój i twojego ojca,
dodajmy im nieco mocy.
Zostało nam 90 minut.
Naładujmy to i lecimy.
- Ale światełka... - Nie.
Ćwiczyłeś? Na to wygląda.
Aż mam gęsią skórkę.
Nie przywyknę do tego.
- Nuke stara się namierzyć pluton. - Tak.
Jeśli ma go znaleźć na czas, musimy mu pomóc.
Ale jak?
Napiszmy do niego.
Chwila.
To może zadziałać.
Możemy wysłać wiadomość
do jego komputera.
Komputer wyśle powiadomienie na komórkę.
Dokładnie.
Skierujcie swoje klejnoty w stronę mojej komórki.
Dalej.
Działaj!
Zadziała.
Inaczej stracimy Zachodnie Wybrzeże i ekipę.
Mam. Bomba jest w pobliżu Siódmej i Main.
- Na ulicy? - Na obrzeżach miasta.
Pewnie ukryli ją w bagażniku samochodu.
Zawsze tak robią.
Jak ją znajdziemy?
To wskaże jej miejsce z dokładnością do pół metra.
Daj to jemu.
A skoro mowa o połowie metra,
jest tam taki lokal, Subway, z kanapkami.
Chciałbym tam skoczyć.
Fantastycznie.
Rozbroisz bombę z Warem.
Mówiłem, że chcę tam iść po kanapkę...
Gdy ją znajdziesz, daj znać.
Poprowadzę cię i rozbroimy ją.
Łatwo ci mówić.
To nie twój tyłek chce wysadzić szalony Meksykanin
- z plutonem. Wypisuję się z... - Dość.
- W drogę. Robota czeka. - Stary!
Uważajcie na siebie.
Rzeczywiście tak łatwo to rozbroić?
Nie.
Bądźcie ostrożni.
- Idziemy. - I tak zjem kanapkę.
- Uważaj. - Zazdrościsz włosów.
- Chodź. - Grubasku.
Wiemy o twojej małej bombie.
Serio?
Dzielne z was harcerki.
Owszem.
Znajdziemy cię i rozerwę cię na pół.
To chyba trudne. Ułatwię wam sprawę.
- Jestem w przetwórni przy Olive. - Jedziemy.
Zapomniałem dodać,
że mamy ze sobą drugą bombę.
Zgadza się. Drugą bombę.
Chyba nie myślałeś, że mamy jedną?
Z radością cię zabiję.
Zaczynasz mówić jak ja.
Twoi ludzie zajmą się bombą, a ja załatwię cię raz na zawsze.
Jak twoją dziewczynę.
Muszę lecieć.
Sporo osób do zabicia.
Do zobaczenia.
Są dwie bomby.
War zajmie się jedną, a my drugą.
Jak rozbroimy dwie bomby, pokonamy jego oddział,
zniszczymy amulet Draga i ujdziemy z życiem?
- Mam plan. - To dobrze.
Jaki?
Wypuścimy Gunnara.
Co takiego?
Chcesz powtórki?
Może tym razem mnie pokonasz.
Masz jakieś kajdanki albo kryptonit?
Mam propozycję.
Odpada.
Nie masz nic do zaoferowania.
Skąd ta pewność?
Tysiące lat doświadczeń sprawiają, że zawsze jestem pewny.
Tym razem jest inaczej.
Zrobię to.
Zabiję wszystkich.
Przykułeś moją uwagę.
Jest gość z Czerwonym Amuletem.
Potężniejszym niż mój.
Chce zabić mnie, mój zespół i wysadzić Los Angeles.
Nie winię go.
Wy jesteście beznadziejni, a miasto zeszło na psy.
Dołączę do niego.
Widzisz to? Dołączysz do mnie?
Wygląda jak klamerki.
Żadne klamerki.
To potężna rzecz. Została nieźle naładowana.
Coś kręcisz. Dlaczego mam do ciebie dołączyć?
Bo jeśli zabiję go swoim amuletem,
jego amulet wyśle impuls, który zabije wszystkich
na jakieś 20 sekund...
i zdejmie twoją klątwę.
Słucham.
A gdy zdejmę klątwę, mogę cię zabić.
Musisz tylko być tarczą
na jego Czerwony Amulet, gdy będę się ładował.
Ciebie też to zabije? Choć na chwilę?
Tak.
Zajebiście. Wchodzę w to.
Cześć, Cal.
Widziałem twoje dokonania w telewizji.
Ekipa musi wrócić z emerytury.
Kłopoty?
Podróż w jedną stronę.
- Potrzebuję Powerhouse'a. - Aż tak źle?
Nigdy nie lubiłem biletów powrotnych.
Prześlij adres. Będziemy.
Przyjąłem. Dzięki.
Co tam?
Drużyna Krzyża.
Znów Muerte.
Wchodzę w to.
Wiedziałem.
Wielkolud też będzie.
Mack, tu Recon i reszta.
Siema.
Razem z Claymore'em pomagamy Callanowi.
Szykuje się walka. Bierzemy dużego.
Piszesz się?
Impreza w sam raz dla mnie.
Będę.
Dziewięć metrów na północ.
Pierwszy raz szukam bomby atomowej.
Dlaczego ja mam to robić?
Nie mogę szukać czegoś innego?
- Cóż... - Co?
Jesteś wyjątkowy.
Mama mi to powtarzała. Miło, że zauważyłeś.
Raczej nie to...
Co?
No dobra.
To tu.
- Tu? - Tak.
Dycha, że jest otwarty.
Niby dlaczego?
Bo źli wiedzą, że samochód wybuchnie.
Po co go zamykać? Nie potrzebują go.
Jak w Halloween.
- Wszyscy zostawiają otwarte drzwi. - Zobacz.
Sprawdźmy.
Wisisz mi kasę.
- Jak zabawka. - Blackfire!
- Co? - To bomba atomowa.
Masz rację. Dlatego nie powinieneś mnie zabierać.
- Co teraz? - Zadzwonimy do Nuke'a.
Wybuchowy pomysł.
Serio to powiedziałeś?
To było silniejsze ode mnie. Dzwoń.
A ja zajmę się tym.
Skąd wziąłeś tę kanapkę?
Miałem ją w kieszeni. Rób swoje.
Cześć.
Tak.
Nie, to bomba atomowa.
Tak.
Jasne, rozumiem. Jasne.
Brzmi skomplikowanie, ale dam radę.
Dobra.
Ale się denerwuję.
Za dużo emocji. Potrzebuję lodów.
Co powiedział? Co mamy zrobić?
Jest w kiblu, mamy dać mu chwilę.
Siedzi teraz w kiblu?
Sra, a my tu wybuchniemy?
Ty się martw.
Muszę się wysrać.
Dobra. Riker gdzieś tu jest. Znajdźmy ją.
Nie zapomniałeś o czymś?
Zabiję cię.
- Dziękuję. - Spoko.
Ja i siostra poszukamy bomby.
I zabijemy złoli.
Gdyby nam się nie udało, to był dla mnie zaszczyt.
Gunnar, było wesoło.
A teraz się pierdol.
- Dzięki. - Do usług.
- Znów masz złe przeczucia? - Tak.
- Już ci przeszło? - Tak.
Rozdzielmy się.
Co za fiut.
DO DRAGA
Co to za dupek?
Na jedenastej!
Magazynek!
Gotowe!
Zniszczcie ich!
- Widzisz zielony przewód? - Tak.
- Dobra. Nie przecinaj go. - Nie przecinać?
- Co? - Nie ruszać zielonego.
Przecież go nie ruszam.
- Dobra. - Znajdź czerwony.
- Są trzy. - Nie przecinaj żadnego.
A jest jakiś, który powinienem przeciąć?
Czarny.
Co?
- Przeciąć czarny. - Mówił o mnie?
O przewodzie.
- Na pewno? - Tak.
- Słyszałem swoje imię. - Przewód.
Przewód.
No dobra.
Weź cążki i przetnij czarny przewód.
Znów Blackfire?
Nuke, mam się tym zająć?
Nie ufasz mu?
Chodziło o czarny przewód. Mamy go.
Słyszycie jakieś pikanie?
Nie.
Rób, co mówię.
- Przetnij czarny przewód. - Przecinam.
W razie pikania...
- W razie pikania... - ...przetnij biały przewód.
- Biały. - Dokładnie pięć sekund później.
Pięć sekund. Przecinam czarny.
Jeśli nic się nie stanie, jest spoko.
- Co? - Jeśli pika,
mamy pięć sekund na przecięcie białego.
- Nie sześć, nie cztery. Pięć. - Nie sześć.
Nie cztery. Pięć.
Nic nie rozumiem.
Jestem gotowy.
Na mój znak.
Na twój znak. Trzymaj się.
- Jedziemy. - Trzy.
- Dwa.
- Nie jestem gotowy.
Jeden. Przecinam.
- Jest git? - Wszystko gra?
Moment.
Dobrze.
- Wszystko gra. - Przyjąłem.
- Robimy zdjęcie? - Jasne.
Jedziemy.
- Ratujemy świat! - War i Blackfire!
Obłęd, wynośmy się. Sprawdźmy, co u reszty.
- Chodź. - To było łatwe.
Powiem wszystkim, że ocaliłem świat.
- Co jest? - Cholera. Raz.
- Co się dzieje? - Dwa.
- Ile sekund? - Trzy. Cztery.
- Moment. - Pięć.
Rety.
Zesrałem się.
- Czujesz to? - To ty?
Pachnie kanapką. Dobra była.
Rety.
Masz nauczkę.
Wymyj się. Przyda ci się prysznic.
A ty masz gówno na rękach.
Obrzydliwe. Obaj musimy się wymyć.
Ale ta kanapka...
- Dawaj, Powerhouse. - Daj mi chwilę. Ładuję.
Callan dzwonił?
- Podobno potrzebujecie pomocy. - Nie ja.
Jasne.
Miło cię widzieć.
- Proszę, Luce. - Dzięki.
Ja pierdolę!
Idziemy!
Zuch chłopak.
Po prawej.
Ranger, osłaniaj mnie!
Z prawej!
Jeden dla kasy, drugi już leży.
Dajcie złoczyńców, mnie też się należy.
Zaczynamy.
Będzie wesoło.
Witajcie, panowie.
W końcu się zjawiliście.
Czekałem i czekałem...
pochłaniając całą tę moc.
- Witajcie w piekle. - Jeszcze nie.
Gdzie bomba?
Tak.
Gdzie bomba?
Gdzie ja ją dałem? Chodzi o tę bombę?
Myślałeś, że zapomniałem?
Jestem nieco nabuzowany, ale nie zapomniałbym o bombie.
Zajmę się bombą, gdy skończę z tobą.
Powodzenia.
Co to za wysoki przystojniak? Twój partner?
Mną się nie przejmuj.
Jestem twoim najgorszym koszmarem.
Wypuść ślicznotkę.
Puść mnie.
Wypuść mnie!
Nie obchodzi mnie, kim jesteś.
Zajmę się tobą, gdy już go zabiję.
Nie sądzę.
To gówno na mnie nie działa.
Czym ty jesteś?
Już.
Teraz wkraczamy my, z pomocą naładowanego Krzyża Callana...
I krzyża jego ojca.
...jesteśmy strażnikami.
Dajcie z siebie wszystko.
NIE!
Przebijamy się!
Spójrzcie. Pomagamy mu.
Działa.
Działa. Dalej!
Brawo.
To koniec.
- Do zobaczenia. - Nie.
Trzy sekundy.
Nie ma drugiej bomby.
Jasne, że nie.
I tak byśmy wrócili.
Dziękuję.
Spoko.
Idziemy?
Powstrzymali eksplozję...
zabili Draga i Gunnara.
Brawo.
Przynajmniej zabiliśmy kobietę Callana.
I jej ekipę.
To zwycięstwo.
- Zwycięstwo! - Zwycięstwo!
Zwycięstwo!
Chodźmy zjeść tacos.
Jakiś aktor otworzył knajpę przy La Brea.
Meksykańskie żarcie.
Świetne tacos.
Najpierw muszę zadzwonić.
Zaprosić kogoś do Los Angeles.
Muerte, bądź gotowy.
Kto to, szefie?
- Jest już w drodze. - Mamy się przygotować?
Całe miasto musi się przygotować.
To najgorszy koszmar Callana.
Ten gość nie gra według zasad.
Nie mamy gwarancji, że wrócimy żywi z misji.
Jedyną korzyścią tej roboty jest ta rodzina.
A jedyną szkodą jest strata.
Nie da się do tego przywyknąć.
Ćwicz ze mną.
Pomogę ci.
Oczy dookoła głowy. Na okrągło.
Pilnujemy siebie nawzajem.
I uważaj.
W razie wtopy każdy jest zbędny.
Chroń się.
Wszystko wokół ciebie może być bronią. Wykorzystaj to.
Wystarczy już tego.
Gdybyś czegoś potrzebowała...
dzwoń do Blackfire'a.
Poważnie.
Sloane należała do rodziny.
Była żołnierzem.
Kochaliśmy ją...
Wiem.
Dobrze wiem.
Była wam bliska.
Witaj w rodzinie.
I witaj w drużynie.
Na co czekasz?
Zaczynajmy.
Uratowali Los Angeles. Z naszą drobną pomocą.
Ale straciliśmy ekipę Sloane.
Nie bądź taka pewna.
Co?
Widzieliśmy, jak zginęły.
Gdy giniesz w komiksie, giniesz we wszystkich światach.
Tym tutaj też.
To prawda.
Ale Fioletowy Amulet Sloane...
Lucia, War.
Witajcie w świecie zewnętrznym.
Jak...? Co jest?
Snitch dał nam to.
Nie rozumiem.
Dziękujemy wam.
Wiemy, że pomogliście nam pokonać Draga i pewnie stu innych.
Coś mi umknęło?
Co się dzieje?
To długa historia. Opowiemy wam po drodze.
Dokąd?
Kto ma żółty kamień?
- Ja. - Idziesz z nami.
Dobrze.
I ty.
I ty. Ty też idziesz.
Nie mogę odejść. Muszę strzec świata komiksów.
Jeśli z nami nie pójdziesz, nie będziesz miała czego strzec.
Tracę trzech strażników. Nie mogę odejść.
Dobrze. Ale bądź gotowa.
Pozostali idą z nami.
Chodźcie!
Idź.
Pójdę za tobą.
Bądź gotowa. Wrócimy.
Wpadnij na wybrzeże, zabaw się.
CROSS 4 JUŻ WKRÓTCE
- Callan? - Pomocy.
Jest ich 200, a nas 20.
Otaczają nas istoty z piekła rodem.
- Skąd? - Jezu, oni nie umierają.
Jesteśmy na cmentarzysku. Weźcie broń.
Dobrze.
- Callan? - Tak.
Co powiedział?
Otoczyła ich dwusetka.
- To pestka. - Podobno są z piekła.
- Czego potrzebuje? - Broni.
- Ile? - Całą.
Panie, my budujemy, nie walczymy.
Ale potrzebują nas.
Mam swoją.
Brian Austin Green to Callan.
Lori Heuring to Lucia.
Richard Grieco to RPG.
Patrick Durham – War.
Tim Abell – Riot.
Carson Lee Bradshaw – Chaos.
Lou Ferrigno – Powerhouse.
DB Sweeney – Claymore.
Jeremy London – Recon.
Eric Roberts – Mack.
Vinnie Jones – Gunnar.
Juhahn Jones – Blackfire.
Asa Holley – Nuke.
Andre Gordon – Ranger.
Manu Intiraymi – Drago.
I Danny Trejo – Muerte.
Tłumaczenie napisów: Michał Urbaniak